Ηγουμενίτσα: Έξι προϋποθέσεις Μπέζα για τον «Ασωπός-1»

Γράφει ο Αντώνης Μπέζας

«Αφού μας θεωρείτε στρατηγικούς, αντιμετωπίστε μας ως στρατηγική περιοχή», είναι το μήνυμα του Αντώνη Μπέζα με αφορμή τη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Ηγουμενίτσας για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών και Κοινωνικών Επιπτώσεων του προγράμματος έρευνας υδρογονανθράκων και της ερευνητικής γεώτρησης «ΑΣΩΠΟΣ-1» στο Οικόπεδο 2 στο Ιόνιο Πέλαγος, με βάση υποστήριξης στον Λιμένα Ηγουμενίτσας.

Όπως αναφέρει, είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι η γεώτρηση δεν πραγματοποιείται στην Ηγουμενίτσα, αλλά υπεράκτια και σε μεγάλη απόσταση από την ακτή. Στην Ηγουμενίτσα προβλέπεται η χερσαία βάση υποστήριξης, από την οποία θα διακινούνται υλικά και εξοπλισμός και θα πραγματοποιούνται φορτοεκφορτώσεις, καθώς και κινήσεις πλοίων υποστήριξης πλατφόρμας (PSV) και φορτηγών.

Ο Αντώνης Μπέζας σημειώνει ότι η συζήτηση, κατά την άποψή του, δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στη διαχείριση των περιβαλλοντικών και λειτουργικών επιπτώσεων μιας δραστηριότητας μερικών μηνών, αλλά να συνδεθεί και με το αναπτυξιακό αποτύπωμα που θα αφήσει στην Ηγουμενίτσα και στη Θεσπρωτία.

Οι έξι προϋποθέσεις που θέτει

Ο ίδιος αναφέρει ότι εξέφρασε θετική γνώμη επί της συγκεκριμένης Μελέτης Περιβαλλοντικών και Κοινωνικών Επιπτώσεων, θέτοντας παράλληλα έξι συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

1. Περιφερειακός δρόμος Ηγουμενίτσας.
Ζητά σαφή κυβερνητική δέσμευση για τη χρηματοδότηση και την κατασκευή του, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούν να προστίθενται νέες μεταφορικές και ενεργειακές λειτουργίες χωρίς την απαιτούμενη βασική υποδομή.

2. Πανεπιστήμιο στην Ηγουμενίτσα.
Προτείνει τη διεκδίκηση επαναλειτουργίας Πανεπιστημιακού Τμήματος και, άμεσα, την παραμονή του πρώην ΞΕΝΙΑ στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, την ανακαίνισή του και την ανάπτυξη εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα στους τομείς του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της γαλάζιας οικονομίας και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

3. Νέα σχέση λιμένα και πόλης.
Θέτει την ανάγκη να ανοίξει συνολικά η συζήτηση για τις εκκρεμότητες της παραχώρησης, τη μαρίνα της Ηγουμενίτσας, τα τουριστικά καταφύγια Συβότων, Πλαταριάς και Σαγιάδας, την ανταποδοτικότητα προς την τοπική κοινωνία και τη φυσιογνωμία του λιμένα μέσα από το νέο Master Plan.

4. Πραγματική συμμετοχή της τοπικής οικονομίας.
Προτείνει, πριν από την έναρξη λειτουργίας της βάσης υποστήριξης, να υπάρξει συγκεκριμένο σχέδιο συμμετοχής επιχειρήσεων και εργαζομένων της Θεσπρωτίας στην αλυσίδα προμηθειών και υπηρεσιών.

5. Ουσιαστικός και ανεξάρτητος περιβαλλοντικός και λειτουργικός έλεγχος.
Προτείνει συμμετοχή του Δήμου, της Περιφέρειας, του Λιμεναρχείου και των αρμόδιων υπηρεσιών, συνεχή και πιστοποιημένη παρακολούθηση της ατμοσφαιρικής και θαλάσσιας ρύπανσης, αρχική κατάσταση αναφοράς, έλεγχο θορύβου, αποβλήτων και επικίνδυνων υλικών, δημόσια πρόσβαση στις μετρήσεις και προκαθορισμένο πρωτόκολλο παρέμβασης σε περίπτωση υπέρβασης ή περιστατικού ρύπανσης.

6. Καμία «λευκή επιταγή» για το μέλλον του λιμένα.
Σύμφωνα με την πρότασή του, εάν οι έρευνες είναι επιτυχείς και υπάρξει επόμενη φάση, δεν θα πρέπει να ληφθεί απόφαση για μόνιμη ενεργειακή, βιομηχανική ή εφοδιαστική χρήση του Λιμένα Ηγουμενίτσας χωρίς προηγούμενη θεσμική διαπραγμάτευση με τον Δήμο και την τοπική κοινωνία.

Ο Αντώνης Μπέζας υποστηρίζει ότι η επιλογή του Λιμένα Ηγουμενίτσας ως χερσαίας βάσης υποστήριξης αναδεικνύει τη στρατηγική γεωγραφική και αναπτυξιακή σημασία του και θέτει το ερώτημα ποιο μόνιμο αναπτυξιακό αποτύπωμα θα παραμείνει στην πόλη.

«Δεν αρκεί να ξέρουμε τι θα περάσει από την Ηγουμενίτσα. Πρέπει να διεκδικούμε τι θα μείνει στην Ηγουμενίτσα», καταλήγει.