Η Θεσπρωτία πλησιάζει ένα συμβολικό αλλά και βαθιά ουσιαστικό όριο: τους 40.000 κατοίκους. Δεν πρόκειται απλώς για μία στατιστική μεταβολή. Πρόκειται για μια προειδοποίηση που αφορά το μέλλον του τόπου, την κοινωνική του συνοχή και την ικανότητά του να παραμείνει ζωντανός την επόμενη δεκαετία.
Σύμφωνα με τα νεότερα διαθέσιμα στοιχεία, η Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας παρουσιάζει σταθερή πληθυσμιακή συρρίκνωση. Η τάση αυτή δεν επηρεάζει μόνο τους αριθμούς. Επηρεάζει την αγορά εργασίας, τη δημόσια υγεία, την εκπαίδευση, τη λειτουργία των σχολείων, την επιχειρηματικότητα και τελικά την ίδια την προοπτική του τόπου.
Το πραγματικό ερώτημα για τη Θεσπρωτία δεν είναι μόνο ποια έργα θα γίνουν. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιοι άνθρωποι θα ζουν εδώ το 2035.
Η μεγάλη πρόκληση: να κρατηθούν και να επιστρέψουν νέοι άνθρωποι
Σε πολλές περιοχές της Θεσπρωτίας – από την Ηγουμενίτσα έως τους Φιλιάτες, την Παραμυθιά και τα χωριά της ενδοχώρας – γίνεται όλο και πιο αισθητή η απουσία της ηλικιακής ομάδας 18 έως 35 ετών.
Όταν ένας τόπος χάνει τη νέα γενιά, δεν χάνει μόνο εργατικά χέρια. Χάνει οικογένειες, ιδέες, κοινωνική ζωή, επιχειρήσεις, προοπτική και τελικά την ικανότητα ανανέωσης.
Η νέα γενιά δεν μένει σε έναν τόπο μόνο για μία θέση εργασίας. Μένει όταν μπορεί να χτίσει ζωή: να βρει ανθρώπους της ηλικίας της, στέγη, υπηρεσίες υγείας, πολιτισμό, εκπαίδευση και πραγματικές ευκαιρίες.
Το χαμένο βάρος της τριτοβάθμιας παρουσίας
Η απώλεια της τριτοβάθμιας παρουσίας στην Ηγουμενίτσα υπήρξε ένα βαθύ πλήγμα για τη Θεσπρωτία.
Δεν χάθηκαν μόνο εκπαιδευτικές δομές. Χάθηκαν φοιτητές, καθημερινή οικονομική δραστηριότητα, νεανική παρουσία, πολιτιστική κινητικότητα και επιστημονική ζωή.
Ένας τόπος χωρίς εκπαιδευτική δυναμική δυσκολεύεται να συγκρατήσει νέους ανθρώπους.
Θεσπρωτία 2035: από τη διαχείριση της φθοράς σε σχέδιο επιστροφής
Η επόμενη δεκαετία απαιτεί συγκεκριμένο σχέδιο και όχι γενικές διαπιστώσεις.
Η Θεσπρωτία χρειάζεται:
— Στέγη για νέους επαγγελματίες και οικογένειες
— Επιστροφή εκπαιδευτικής και ερευνητικής παρουσίας στην Ηγουμενίτσα
— Ισχυρή δημόσια υγεία και κίνητρα για γιατρούς
— Σχολεία που παραμένουν ζωντανά
— Λιμάνι με πραγματική τοπική προστιθέμενη αξία
— Τουρισμό δώδεκα μηνών και νέες μορφές επιχειρηματικότητας
— Πολιτισμό, δημόσια ζωή και κοινωνική συνοχή
Το ζήτημα δεν είναι να προστεθούν ακόμη έργα σε λίστες χρηματοδότησης. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε περισσότεροι άνθρωποι να μπορούν να πουν:
«Μένω στη Θεσπρωτία».
Το πραγματικό δίλημμα
Η Θεσπρωτία δεν στερείται δυνατοτήτων. Διαθέτει στρατηγική θέση, λιμάνι, φυσικό περιβάλλον, τουρισμό, ανθρώπινο δυναμικό και ισχυρή ταυτότητα.
Το ερώτημα είναι πλέον ξεκάθαρο:
Θα οργανωθεί μια ουσιαστική πολιτική επιστροφής ανθρώπων ή θα συνηθίσουμε σταδιακά την απουσία;
Γιατί το μέλλον ενός τόπου δεν μετριέται μόνο με έργα.
Μετριέται με τους ανθρώπους που μένουν. Με όσους επιστρέφουν. Με όσους επιλέγουν να δημιουργήσουν εδώ.
Γράφει ο Σωτήρης Γιάκης
0 Σχόλια